Ontwaken is geen metafysisch ‘ik’ dat verdwijnt. Geen entiteit die oplost. Niets wezenlijks dat sterft.
Wat oplost, is een manier van kijken. Een gewoonte om elke ervaring te verdelen in ‘ik’ en ‘dat’. Een neiging om te zeggen: dit ben ik, dit is van mij, dit ben ik niet.
Wanneer dat kijken tot rust komt, blijft enkel ervaring over. Zonder eigenaar. Zonder centrum. Zonder iets of iemand die haar draagt.
Niet iets nieuws. Niet iets anders. Maar het wegvallen van wat nooit noodzakelijk was.
