Categorie archieven: Uncategorized

De mens zoekt zekerheid. In overtuigingen. In leerstellingen. In tradities. In woorden die verklaren wat de werkelijkheid is. Wat waar is. Wat onwaar is. Wat moet aangenomen worden. Wat moet verworpen worden. Religies en filosofieën kunnen richting geven. Troost bieden. … Lees verder →

We moeten naast de Boeddha lopen. Niet achter hem. Niet als volgelingen die blindelings aanvaarden wat hun wordt voorgehouden. Niet als leerlingen die hun eigen vermogen tot onderzoek opgeven. Niet als gelovigen die waarheid zoeken in het gezag van een … Lees verder →

Een zaadje groeit wanneer de voorwaarden aanwezig zijn. Vruchtbare grond. Water. Licht. Warmte. Het groeit niet omdat iemand het beveelt. Niet omdat iemand het sneller wil laten groeien. Het groeit omdat de voorwaarden voor groei aanwezig zijn. Zo kan ook … Lees verder →

De Boeddha nodigde ons uit om alle verschijnselen te onderzoeken. Ze te observeren. Ze te doorgronden. Ze te zien zoals ze werkelijk zijn. Zonder voorkeur. Zonder identificatie. Zonder gehechtheid. Waarom zouden boeddhistische structuren immers aan dit onderzoek mogen ontsnappen? Tradities. … Lees verder →

De Boeddha: ❛ Gelukkig is de harmonie in de Saṅgha. Gelukkig is het ondersteunen van hen die in harmonie leven. Wie zich verheugt in harmonie en gevestigd is in de Dhamma, verliest de zekerheid van bevrijding niet. ❜ (Saṅghasāmaggi Sutta, … Lees verder →

De Boeddha zegt in zijn eerste Voordracht in Sarnath — de Dhammacakkappavattana Sutta (Saṁyutta Nikāya 56.11), bij de uiteenzetting van de eerste Edele Waarheid: ❛ Geboorte is dukkha ❜ (jātipi dukkhā). Maar waarom is geboorte dukkha? Is geboorte niet het begin van leven? Van vreugde? Van … Lees verder →

Alles wat ontstaat, vergaat. Alles wat afhankelijk is van oorzaken en voorwaarden, is vergankelijk(anicca). Niets wat geconditioneerd is, kan blijvende zekerheid of voldoening bieden. Niets blijft zoals het is. Niets kan voor altijd worden vastgehouden. Dit is de aard van het … Lees verder →

Hoe weten we of onze beoefening werkelijk ergens toe leidt? We kunnen vele uren mediteren. We kunnen teksten bestuderen, retraites volgen, een methode nauwkeurig beoefenen en vertrouwd raken met de taal van de Dhamma. We kunnen diepe rust ervaren of … Lees verder →

Er bestaan vele manieren om de Dhamma te beoefenen. Verschillende tradities leggen verschillende accenten. Leraren gebruiken verschillende methoden. Wat voor de ene beoefenaar behulpzaam is, hoeft voor een andere niet op dezelfde manier te werken. Daar hoeft niets problematisch aan … Lees verder →

We spreken gemakkelijk over meditatie. We mediteren twintig minuten, een uur, een ochtend of een hele dag. We volgen een methode, nemen een houding aan en richten de aandacht op een bepaald object. Maar misschien is er een fundamentelere vraag: … Lees verder →

Meditatie wordt vaak geassocieerd met stilzitten: een rustige plek, een bepaalde houding, een tijd die speciaal voor de beoefening wordt vrijgemaakt. Zo’n formele beoefening kan waardevol zijn. Ook in de Satipaṭṭhāna Sutta wordt gesproken over zitten, opmerkzaamheid vestigen en aandacht schenken aan … Lees verder →

Wanneer iets zich aan ons presenteert, is het al aan verandering onderhevig. Een gewaarwording, een gedachte, een emotie, een aangename ervaring, een moeilijk moment — niets blijft zoals het is. Het ontstaat omdat de voorwaarden voor het ontstaan ervan aanwezig … Lees verder →

Een sangha behoort de Dhamma te dienen. De Dhamma behoort nooit de sangha te dienen. Toch kan binnen een gemeenschap ongemerkt een verschuiving plaatsvinden. Structuren, rituelen, functies, tradities en voorschriften, oorspronkelijk bedoeld om de beoefening te ondersteunen, kunnen belangrijker worden … Lees verder →

De Dhamma nodigt ons uit de dingen te zien zoals ze werkelijk zijn — yathābhūta-ñāṇadassana. Maar helder zien kan niet zomaar worden afgedwongen. We kunnen niet eenvoudig besluiten voortaan zonder vertekening te kijken. De geest waarmee we kijken, is immers zelf geconditioneerd. … Lees verder →

Bevrijding is niet de ultieme vorm van worden. Het is niet de hoogste toestand die iemand kan bereiken, noch de uiteindelijke verwezenlijking van een zelf dat zichzelf heeft vervolmaakt. Bevrijding ligt in het ophouden van de voorwaarden die het worden (bhava) voeden. … Lees verder →