Maandelijkse archieven: mei 2026

Zijn het Ongeborene, het Doodloze, het Ongeconditioneerde en Nibbāna synoniemen? In de kern: ja—ze verwijzen allen naar dezelfde bevrijding, naar hetzelfde ongeconditioneerde einde van dukkha. Toch zijn het geen perfecte synoniemen, in die zin dat elk begrip een andere poort opent naar inzicht. Niet een andere bestemming, … Lees verder →

Het nieuwe boek van Guy Eugène Dubois is uit: ” De Geest Zonder Houvast”. Het is een contemplatief en diepgaand werk over de menselijke geest en haar voortdurende zoektocht naar zekerheid, identiteit en houvast. Vertrekkend vanuit de vroege Dhamma onderzoekt de auteur … Lees verder →

Dit boek is een bloemlezing van korte contemplatieve teksten over de Dhamma, dagelijks gedeeld met de leden van ‘Boeddha in de Stad’, een onafhankelijke boeddhistische vereniging in Antwerpen. Deze saṅgha beweegt zich niet binnen starre kaders, maar laat ruimte voor direct onderzoek … Lees verder →

Het nieuwe boek van Guy Eugène Dubois is uit: ” De Geest Zonder Houvast”. Het is een contemplatief en diepgaand werk over de menselijke geest en haar voortdurende zoektocht naar zekerheid, identiteit en houvast. Vertrekkend vanuit de vroege Dhamma onderzoekt de auteur … Lees verder →

In de Girimananda Sutta laat de Boeddha er niet de minste twijfel over bestaan wat de beoefenaar met ‘verlangen’ moet doen. Kort, bondig en dwingend verklaart hij: ❛ Tanhaya mulam kanatha’—Graaf de wortel van verlangen op. ❜ Wil de beoefenaar tot bevrijding … Lees verder →

De menselijke geest zoekt voortdurend houvast.In gedachten. In overtuigingen. In verlangens. In identiteit. In herinneringen. In toekomstbeelden. Zelfs in spiritualiteit probeert de geest zichzelf vaak opnieuw veilig te stellen. Maar precies daarin blijft dukkha zichzelf vernieuwen. Binnen de vroege Dhamma … Lees verder →

In de Mahaparinibbana Sutta zegt de Boeddha: ❛ Zo is moreel gedrag. Zo is concentratie. Zo is wijsheid. Groot is de vrucht, groot is de winst van concentratie wanneer deze gebaseerd is op moreel gedrag. Groot is de vrucht, groot … Lees verder →

Afhankelijk ontstaan (paṭicca-samuppāda; pratītya-samutpāda) openbaart zich niet als een keten met een eerste schakel, maar als een tijdloos weefsel van voorwaarden dat zich voortdurend ontvouwt. Wat verschijnt, doet dat niet vanuit een oorsprong die op zichzelf staat, maar als een stille … Lees verder →

De leer van de Boeddha bezit een opmerkelijke helderheid. Ze is opmerkelijk compromisloos in haar eenvoud. Niet alles wat denkbaar is, is daarom ook van belang. Niet elke vraag verdient een antwoord. Wat niet raakt aan het hart van dukkha (duḥkha) en haar … Lees verder →

Wanneer het pad zich verdiept, kan er een subtiele verschuiving plaatsvinden die nauwelijks opvalt. Wat eerst als grof verlangen (taṇhā; tṛṣṇā) herkenbaar was—gericht op bezit, ervaring of erkenning—neemt een verfijndere vorm aan: het verlangen naar inzicht, naar zuivering, naar bevrijding. In die … Lees verder →

In Udāna 8.3 spreekt de Boeddha over het Ongeborene, het Ongewordene, het Ongeschapene, het Ongeconditioneerde. Niet als een idee om vast te grijpen, maar als een noodzakelijke aanwijzing. Want, zo zegt hij, als dat niet zou bestaan, zou er geen … Lees verder →

Een spirituele vriend die ik erg waardeer, stelde me vandaag een aantal vragen over het begrip ‘leegte’: wordt het begrip ‘suññatā’gebruikt in de Pāli-canon? Zo ja, in welke betekenis? Kan je het inhoudelijk onderscheid duiden tussen de begrippen ‘suññatā’ en ‘śūnyatā’ in respectievelijk het theravāda en het mahāyāna? Wanneer … Lees verder →

Direct zien (jānāti passati; jānāti paśyati) verwijst naar het samenvallen van zien en weten. Wat verschijnt, wordt onmiddellijk gekend—zonder dat conceptualisering, projectie of interpretatie de ervaring onmiddellijk overnemen. Een gewaarwording, gedachte of beweging verschijnt, en in dat verschijnen is het kennen reeds … Lees verder →

De geest zoekt rust in iets. In een ervaring, een inzicht, een gevoel van zekerheid. Iets om op te steunen, iets om vast te houden. Maar wat gevonden wordt, verandert. Wat vastgehouden wordt, glipt weg. Wat zekerheid lijkt, blijkt afhankelijk. … Lees verder →

Met elke ervaring die zich aandient, ontstaat er een moment van ontmoeten. Niet de ervaring zelf kleurt de toekomst, maar de reactie die erop volgt. In dat subtiele ogenblik wordt kamma (karma; id.) gevormd—zacht of hard, bevrijdend of bindend. Daar, … Lees verder →