Auteursarchieven: Guy Eugène Dubois

Spirituele zuivering begint met het geleidelijk loslaten van verlangen (taṇhā; tṛṣṇā): niet door de wereld af te wijzen, maar door de gehechtheid (upādāna; upādāna) eraan te doorzien. De Dhamma (Dharma) nodigt niet uit tot een leven van ontbering, maar tot inzicht. Wanneer wijsheid groeit, verliest gehechtheid … Lees verder →

De geest zoekt antwoorden. Maar bevrijding is geen antwoord. Ze is het einde van de vraagsteller. Wat blijft, hoeft niets meer te weten.

This book does not begin with doctrine. It begins with experience. Before there are ideas, there is seeing. Before there are answers, there is looking. It returns to the earliest Dhamma, where practice begins not with belief, philosophy, or metaphysical … Lees verder →

Bevrijding (vimutti; vimukti) ontstaat niet wanneer de wereld eindelijk doet wat wij willen. Bevrijding ontstaat wanneer de geest zich nergens meer aan vastgrijpt (anissita; anāśrita). De arahant is niet bevrijd omdat het leven gemakkelijker is geworden. Hij is bevrijd omdat … Lees verder →

Wanneer we mediteren rijzen gedachten op. Ze komen en ze gaan. Dit hoeft ons niet te verontrusten. Dit is normaal. Het is de aard van de dingen. Belangrijk is niet dat gedachten ontstaan en vergaan. Waar het op aan komt … Lees verder →

Een gevorderde yogi vraagt me waarin het Ongeborene verschilt van begrippen als God, Brahman of Līlā. Op het eerste gezicht lijken deze woorden te verwijzen naar iets gelijkaardigs: een oorsprong, een grond of een geheim dat aan de wereld vooraf … Lees verder →

This is not a conventional book about Buddhism. Nor is it an invitation to adopt a philosophy, defend a tradition, or embrace a new set of beliefs. It is a return to a much simpler question: What did the Buddha … Lees verder →

Er is een pad dat wordt beoefend, en er is een pad dat zich openbaart. Toch zijn het doctrinair gezien geen twee verschillende paden, maar twee dimensies van één en hetzelfde pad. Dit pad wordt in de leer van de … Lees verder →

Upadhi (upādhi) verwijst naar de grondslag, de voedingsbodem of het dragende substraat van geconditioneerd bestaan. Het is datgene wat zich door verlangen (taṇhā; tṛṣṇā), afkeer (dosa; dveṣa), vastgrijpen (upādāna; id.) en identificatie steeds opnieuw opstapelt en waarop het proces van worden (bhava; id.) en wedergeboorte kan voortduren. … Lees verder →

Het is niet de lengte van de beoefening die ertoe doet. Het is de diepte ervan. Niet de hoeveelheid tijd die wordt beoefend, maar de helderheid waarmee de werkelijkheid wordt gezien. Het is dit directe inzicht dat tot stroombetreding (sotāpatti; srotāpatti) leidt. … Lees verder →

De Boeddha vergeleek het bestaan van de wezens met een golf. Een golf die spontaan ontstaat uit de oceaan om even spontaan te vergaan en opnieuw oceaan te worden. Een eeuwigdurend proces. Het verschil met een golf is echter dat … Lees verder →

Wat we menen te zijn, ontvouwt zich in een voortdurende beweging van gedachten, gevoelens, waarnemingen en omstandigheden. Niet als een vaste kern die gevormd wordt, niet als een identiteit die opgebouwd wordt, maar als een voortdurend ontstaan en vergaan—een stroom … Lees verder →

 Met Ontwaken – Het Einde van Dukkha richt Guy Eugène Dubois zich op een fundamentele vraag: wat is de kern van de Dhamma? Wat ontdekte de Boeddha onder de bodhiboom dat een einde maakte aan zijn zoeken? In dit boek … Lees verder →

Vaak wordt kamma (karma) in verband gebracht met wedergeboorte (punabbhava; punarbhava) en met de voortgaande stroom van worden (bhava; id.). Er wordt dan gesproken over opeenvolgende bestaansvormen en over de gevolgen van handelingen die zich over lange tijd blijven ontvouwen. Bij moderne lezers kan dit … Lees verder →

Waarnemen (sañña; saṃjñā) Perceptie is waarnemen.Maar waarnemen is nog niet zien. Wie helder ziet, ontdekt in alle verschijnselen dezelfde signatuur: vergankelijkheid, onbevredigendheid en zelfloosheid.