Maandelijkse archieven: maart 2026

Ons bewustzijn (viññāṇa; vijñāna) is geen vast iets dat overal doorheen beweegt. Het verschijnt en verdwijnt, telkens opnieuw. Wat wij ‘bewustzijn’ noemen, toont zich niet als een blijvende drager van ervaring, maar als een subtiel, vluchtig oplichten. Een moment van zien, een … Lees verder →

Verdoe je tijd niet aan het opbouwen van structuren. Zij leiden zelden tot inzicht, vaak tot verstarring. Laat je sangha een brandpunt van inzicht zijn. Zonder geld. Zonder vaste plek. Zonder structuur. Zonder organisatie. Zonder verborgen agenda’s. Alleen het stille delen van … Lees verder →

Soms wordt de wereld luid, en wordt ontwapening van het hart de enig ware antwoordruimte. Vandaag valt in de wereld, zoals elke dag, een masker weg. Woorden die vroeger het decor vormden—’democratie’, ‘rechtsorde’, ‘legitimiteit’—vervagen, en wat overblijft is het rauwe … Lees verder →

In de vroegste sutta’s van de Pāli-canon wordt ontwaken (bodhi; id.)niet voorgesteld als een doel dat bereikt moet worden, noch als een resultaat dat men kan bezitten. Het verwijst naar een helder zien, hier en nu, wanneer onwetendheid (avijjā; avidyā) over de aard van de ervaring … Lees verder →

Structuren zijn mentale constructies die de vergankelijkheid van de dingen maskeren. Zij begrenzen de openheid. Structuren zijn muren waarin de illusie van een ‘ik’ overeind blijft. Het zijn wolken die het zonlicht versluieren. Het zijn dikke gordijnen die beletten dat … Lees verder →

Er verschijnt een gedachte, en plots lijkt er iemand te zijn die denkt. Er verschijnt een gevoel, en meteen lijkt er iemand te zijn die voelt. Wanneer er in stilte wordt gekeken, wordt zichtbaar dat er slechts denken is, slechts … Lees verder →