Auteursarchieven: Guy Eugène Dubois

De methode van de Boeddha is niet gebaseerd op geloven, maar op kijken. Niet het aannemen van een idee staat centraal, maar het aandachtig aanschouwen van wat zich hier en nu voordoet. De Dhamma nodigt niet uit tot overtuiging, maar … Lees verder →

Wat bedoelen we eigenlijk met alleen maar zitten? Op het eerste gezicht lijkt het eenvoudig: gaan zitten, stil worden, niets doen. Maar zitten is niet enkel een houding. Het is een innerlijke toon, een wijze van aanwezig zijn. Zitten betekent niet alleen zitten. … Lees verder →

Ons bewustzijn (viññāṇa; vijñāna) is geen vast iets dat overal doorheen beweegt. Het verschijnt en verdwijnt, telkens opnieuw. Wat wij ‘bewustzijn’ noemen, toont zich niet als een blijvende drager van ervaring, maar als een subtiel, vluchtig oplichten. Een moment van zien, een … Lees verder →

Verdoe je tijd niet aan het opbouwen van structuren. Zij leiden zelden tot inzicht, vaak tot verstarring. Laat je sangha een brandpunt van inzicht zijn. Zonder geld. Zonder vaste plek. Zonder structuur. Zonder organisatie. Zonder verborgen agenda’s. Alleen het stille delen van … Lees verder →

Soms wordt de wereld luid, en wordt ontwapening van het hart de enig ware antwoordruimte. Vandaag valt in de wereld, zoals elke dag, een masker weg. Woorden die vroeger het decor vormden—’democratie’, ‘rechtsorde’, ‘legitimiteit’—vervagen, en wat overblijft is het rauwe … Lees verder →

In de vroegste sutta’s van de Pāli-canon wordt ontwaken (bodhi; id.)niet voorgesteld als een doel dat bereikt moet worden, noch als een resultaat dat men kan bezitten. Het verwijst naar een helder zien, hier en nu, wanneer onwetendheid (avijjā; avidyā) over de aard van de ervaring … Lees verder →

Structuren zijn mentale constructies die de vergankelijkheid van de dingen maskeren. Zij begrenzen de openheid. Structuren zijn muren waarin de illusie van een ‘ik’ overeind blijft. Het zijn wolken die het zonlicht versluieren. Het zijn dikke gordijnen die beletten dat … Lees verder →

Er verschijnt een gedachte, en plots lijkt er iemand te zijn die denkt. Er verschijnt een gevoel, en meteen lijkt er iemand te zijn die voelt. Wanneer er in stilte wordt gekeken, wordt zichtbaar dat er slechts denken is, slechts … Lees verder →

Er zijn woorden die naar de maan wijzen, maar zelf niet de maan zijn. “De Boeddha” is zo’n woord. Voor sommigen is hij een historische figuur, een mens die leefde, sprak en stierf. Voor anderen is hij een verheven wezen, … Lees verder →

Er is een stilte die niet door ons wordt gemaakt. Een stilte die verschijnt wanneer de geest ophoudt te grijpen, wanneer verlangen geen richting meer vindt en weerstand zijn gewicht verliest.  De Pāli-canon noemt dit vikkhambhana-pahāna (vikṣambhana-prahāṇa): het tijdelijk wegvallen van de Vijf … Lees verder →

Dhamma is spontaan. Het is de natuurwet. De tijdloze wet. Dhammo sanantano. Dhamma is ruimte—helder, eenvoudig, zonder decoratie, zonder begoocheling, zonder eigendunk, zonder iets dat vastgehouden moet worden. Wat gevormd is, geconditioneerd, biedt houvast voor een tijd. Instituten en structuren kunnen veiligheid beloven, en … Lees verder →

Wat wij gewoonlijk “de wereld” noemen, verschijnt als iets dat voortdurend ontstaat en vergaat. Er is ervaring, beweging, verandering. Dit is het geborene (jāta; id.): dat wat verschijnt binnen afhankelijk ontstaan (paṭicca-samuppāda; pratītya-samutpāda).Vanuit dit perspectief is er worden, verdwijnen, zoeken en verliezen. Dit … Lees verder →

Dhamma laat zich niet inperken door rituelen, door religieuze praktijken, door hiërarchie, door structuren. Uiterlijke vormen schragen de Dhamma niet. Ze zijn niet de essentie. Ze zijn voorwaardelijk. Functioneel. Tijdelijk. Beperk ze daarom tot het noodzakelijke. Tot het utilitaire. Bouw ze niet op. … Lees verder →

Forensische aandacht, gedragen door accepterende gelijkmoedigheid. De Bhagavat benadrukt en wijst: nauwkeurig zien, zonder verzet. Observeer hoe de geconditioneerde werkelijkheid zich ontplooit. Niet gisteren. Niet straks. Hier en nu. Wat wil dit zeggen: kijk zélf. Ga niet voort op wat … Lees verder →

Observeer aandachtig. Kijk alert. Observeer de dingen in hun essentie. Zie de verschijnselen in perspectief. In hun geheel. Als minuscule onderdeeltjes van het Alles. Beperk je kijken niet tot je kleine, afgeschermde wereldje. Het condominium waar je je verantwoordelijkheid kunt … Lees verder →